MKAL

      Öğretmen olmak… Bir mesleği değil, bir ömrü sevgiyle kuşanmaktır. Her sabah sınıfın kapısını umutla aralayarak geleceğin ışığına ilk dokunuşu yapmaktır. Bir çift masum gözde yarınları görüp onlar için hiç yorulmamak, vazgeçmemektir.   Öğretmen olmak… Sevinci öğrencisinin sevincinde, Acıyı öğrencisinin kalbinde hissetmektir. Her bir çocuğu emanet bilip önyargısızca kucaklamaktır.   Bazen ücra bir köy okulunda Çalıkuşu, Bazen şehrin kalabalığında bir umut ışığı olmaktır. Kaybedilecek tek bir öğrencinin bile olmadığına yürekten inanmaktır.   Yıllar geçse bile bir öğrenciyi iyi bir yerde gördüğünde kalbinin kuş gibi çarpmasıdır. Ve bütün zorluklara rağmen “Yeniden dünyaya gelsem yine öğretmen olurdum.” diyebilmektir.   Öğretmen olmak, hepsinden önce… Atatürk’ün izinde yürümektir. Milleti cehaletten kurtarmak için elinde tebeşirle, yüreğinde vatan sevgisiyle kara tahta başında duran Başöğretmen’i örnek almaktır. Onun “Muallimler, yeni nesil sizin eser...